أسألك باهل خاصّتك من ملائكتك ، و الصّالحين من بريّتك ان تجعل علينا واقية تنجينا من الهلكات ، و تجنّبنا من الآفات ، و تكنّنا من دواهي المصيبات ، و ان تنزل علينا من سكينتك ، و ان تغشّي وجوهنا بانوار محبّتك ، و ان تؤوينا الى شديد ركنك ، و ان تحوينا في اكناف عصمتك برافتك و رحمتك يا ارحم الرّاحمين . » « خداوندا اى پناه پناهندگان و اى چاره‌بخش ، چاره‌خواهان و اى نجات‌بخش به هلاكت افتادگان و اى نگهدار درماندگان و اى كننده به حال بيچارگان و اى اجابت كنندهء دعاى پريشان حالان و اى گنج تهيدستان و اى جبران كنندهء دل شكستگان و اى پناه دهندهء از همه جا بريدگان و اى ياور ضعيفان و اى پناه و حامى بيمناكان و اى فريادرس ستمديدگان و اى دژ استوار پناه‌جويان ، اگر من به عزّت و جلال تو پناهنده نشوم به چه كسى پناه ببرم ؟ و اگر به قدرت و شوكت تو پناه نبرم پس به كجا پناهنده شوم ؟ خدايا گناهان بىشمارم مرا ناچار كرده تا به دامن عفو و كرمت چنگ زنم و خطاهاى فراوان محتاجم ساخته تا از درگاه لطف و بخششت گشايش بطلبم ، و كردار ناپسندم مرا به درگاه عزّت تو فرود آورده و ترس و بيم از كيفر و عذابت مرا بر آن داشته است كه دست به حلقهء مهر و عطوفت تو بزنم و هرگز كسى كه به ريسمان احسان تو چنگ زند مستحق حرمان و نوميدى نگردد و آن كه به مقام عزّت تو پناه آورد سزاوار تسليم بلا و مورد بىالتفاتى قرار نگيرد . ( 1 ) پس خداوندا ! ما را از حفظ و حمايت خويش بىبهره مفرما و از رعايت و لطف خويش دور مساز و از هلاكت و نابودى نگهدار ، كه در برابر چشم عنايت تو و در كنف حمايت تو قرار داريم و از تو تقاضا داريم به حق ويژگان درگاهت از فرشتگان مقرب و نيكان از خلقت كه براى ما حافظى قرار دهى تا از مهلكه‌ها نجاتمان دهد و از بلاها و آفات دور سازد